Tula ng Dakilang Pambobola

Mahal kita
Bakit hindi mo iyon makita
Hindi ka naman siguro bulag
O di-kaya'y manhid

Sa aking mga sinasambit
Nawa'y sumagot ka na
Para alam ko
Kung okei ako sa iyo

Alam mo bang nagdurugo ang puso ko
Sa tuwing may kasama kang iba
Sa tuwing hindi mo ako pinapansin
Sa tuwing ako ay iyong itinatanggi

Sana'y malanghap mo ang tamis ng amoy
Ng pabangong ginamit ko sa mga sulat ko sa iyo
Kahit papaano, inaasahan ko ang iyong pagpapatawad
Pati na rin ang iyong pagyakap sa katawan kong bugbog

Hindi ko ikakaila na mahirap kang ibigin
Ngunit kasabay nito ang katotohanang
Mahirap mabuhay na wala ka sa aking piling
Na hindi kita katabi sa 'king paggising sa umaga

Nais kitang makapiling habambuhay
Pinapangarap ko ang iyong pagmamahal
Pinagpapantasyahan ko ang ating kasal
Gusto kong ikaw ang maging nanay ng mga anak ko

Malayo man ang mga ito sa pagkakatupad
Hindi pa rin ang nawawalan ng pag-asa
Tandaan mo lamang na lagi akong narito
Handang magparaya o tumanggap sa iyo

Malapit na ang deliberation

Malapit na ang deliberation...Sa organization na aking sinasalihan...Ang UP PMHS...Hindi ko alam kung matatanggap ako...Ngunit ang sabi nga nila...mas mabuting magpakapessimistic ako...Kasi para hindi masakit kung hindi ako matanggap...Aktwali, nahihirapan na akong pagsabay-sabayin ang lahat...Pagod na ako sa kasusubok na magkaroon ng balanced life...O sa mas popular na tawag na 'the good life'...Para maaliw naman ako sa utak na ibinigay ng Diyos sa akin...Marapat kong inililista ang mga advantages at disadvantages...Ng pagiging miyembro ng naturang samahan.

ADVANTAGES
- may org ako (na-imajin niyo na ba iyon?)
- magdedevelop ang aking interpersonal skills
- mas ma-tetest ko kung gusto ko talagang maging doktor
- nothing of your business (wahahaha)
- ibig sabihin ay magaling ako ;p

DISADVANTAGES
- baka masapawan ang study time ko
- baka hindi na ako mag-honors
- hindi ako at home (hello, e hindi mo naman bahay yun e)
- nakakainis yung co-app mo na si ********
(panakanakang nilalait/pinapansin ang iyong malababoy na
pigura/pangangatawan)
- galit ako sa isang alumna na naging instructor ko sa *********

Nanakawan ako ng selpon

Alam niyo bang nanakawan ako ng selpon
Pagsakay ko ng bus sa may Philcoa
Letse! Letse talaga
Siguro kung sa private university ako nagkokolehiyo
Hindi siguro ako mananakawan
Hindi rin siguro...
Walang nakaaalam
Tanging ang Diyos ang may alam

Alam niyo bang dalawang beses na akong nananakawan?
Sa Philocoa uli yaong nauna
Noon, sa loob naman ng Jollibee--Philcoa Branch
Napakasaklap talaga ng pangyayari
Hindi naman talaga ako kumakain doon
Pinilit lang namin yaong kaklase ko na mataas ang mga marka
Na kami'y kanyang ilibre doon
Siguro kung hindi ako mahilig sa libre
Hindi siguro nawala yaong school bag ko
Hindi rin siguro...
Walang nakaaalam
Tanging ang Diyos ang may alam

Alam niyo ba, bagsak ako sa dalawa kong pagsusulit?
Sa Bayoloji at Kemistri
Paano ba naman
Nagpakagago ako noong bakasyon
Naglaro at naglaro ako ng kompyuter
Siguro pumasa ako kung nag-aral lang ako
Noong mga panahon ng pasko at bagong taon
Mahirap kasing sumunod sa rutin/rehimen
Sigurado akong papasa ako kung nag-aral lang ako
Ngunit hindi ako nag-aral
Nagpakaliwaliw ako, nagumon sa pagpapakatanga
Ngayon, alam na ng buong mundo
Ang Diyos pa kaya'y hindi alam iyon...
...Imposible!

On Failing

I have to say this: Oftentimes, I am scared of failing, failing just because I didn't put all of my energies into the task at hand. To tell you the truth, I don't know if I should feel guilty. Just how am I going to discern that I didn't slack off? I hate this feeling that I feel inside. There seems to be a part of me that is not happy. I am desperate to have a meaning or purpose in my life. I don't care anymore what other people think. This is my life. They can't do anything about it. I just have to take control of what I have and may God do the rest. On what should I put my faith on? It is certainly not this world, for it is written that this world shall fade. Along with its destruction comes the destruction of the world and all that is physical or material. But what can I really do about the situation? I hate being in a dilemma. Why should there always be that risk? Is this part of what we call "God's plan"? Still, I don't know. Nevertheless, there is no point in deciphering the reasons behind this world. What you and I can do is to ensure that we leave our worthless selves and live it the way it was designed. Don't waste your time thinking about everything or just about anything. Nothing is done by thinking alone! Let us not forget the lives that were lost by the past generations. They didn't die for our extravagance. They died because they had faith in future--that the future will be better than the past. Even though they know that they can't change what has happened, they were wise enough to prevent it from happening again. And, as a rule, they documented their experiences to what we now refer as knowledge and literature.

Sanhi

Ano kaya ang tunay na sanhi
Ng aking kawalang kasiyahan?
O binibini, ikaw ay aking
tinatanong, "Alam mo ba?"

Kung sakaling ito'y iyong
Nalalaman, pakisabi sa 'kin
May ilan na rin akong mga
Naiisip, tulad ng:

Dahil ito ay aking kagustuhan
Sapagkat ito'y aking pinili
O di kaya sadya lang ako'y
Malungkutin, isang bugnutin

Mahal ang tunay na panahon
Ngunit hindi ako manghihinayang
Ubusin ito, malaman ko lamang
Ang sanhi ng aking kalungkutan