Desires

"It is not bad to crave. Nevertheless, one has to keep in mind that the amount of suffering is directly proportional the sum of wants. Therefore, always check on your desires."

Time for rebuilding

Lately, have you noticed my plummeting grades? Haven't you noticed that suddenly I'm not that intelligent person anymore? I am really in an uncomfortable situation. I feel dumb and numb. Won't somebody just please help me? It's more than skin-deep. It's really deep. I am getting emotional now. It's really hard when you don't have a friend, a friend that's willing to listen to your problems, heartaches, difficulties, mistakes, and stupidities. I am sad, really sad, for not being able to stand up on my own. As if I don't have balls. As if I'm castrated. My manliness was taken from me... by none other than me. Self-pity is such a bad thing. Unfortunately, I can't seem to avoid it. There's really no one else to blame but myself, and only I. For I have done my share of mistakes.

The time of rebuilding is at hand. I must limit the desires that befall me. If I desire something, then I must work hard for it. For if not, then I will just be overburdened by the realities of life. I will just suffer of being overworked and thus die young. I fail everyday. Yet I also succeed everyday. The law of the balance of life exists everywhere and is truly fundamental. The sum of everything is zero. Don't you believe me? In general, the more desire, the more suffering. Therefore, if you wish to avoid suffering the most, then ultimately limit your desires. For a successful and contented life, the limit of all desires must be equal to 0.

'Di ka magsisisi

O, bat lumuluha ka nanaman?
Ano ba ang iyong problema?
Wag mong sabihin lalaki nanaman
ang sanhi ng iyong pagdaramdam
Iyong tandaan
Na ako'y laging nariyan
Upang ika'y aking damayan
sa iyong kalungkutan.

Huwag mo sanang masamain
Ang aking pagdidiin
sa iyong mga kamalian
Ito'y ay aking paraan
upang ikaw ay matuto
at hindi na muling mauto
Gusto ko lamang pangalagaan
ang aking dakilang kaibigan.

Ganyan talaga ang mga lalaki
Sa una lang sila mabuti
'Pag nakuha na nila ang iyong tiwala
Sila ay umaabuso at namimihasa
Mahirap silang pakisamahan
Puro na lang sila barkada at inuman
Wala silang pagpapahalaga
at paggalang sa mga dalaga.

Kaya kung ako sa iyo, iwan mo na siya
Sa kanyang pagbabago'y huwag aasa
At kung siya'y magmakaawa at magpaumanhin,
huwag na huwag mo siyang papatawarin.
E ano sa 'yo kung siya'y magpatiwakal?
Wala ka ng damdamin sa 'yong pusong bakal
Mapanganib magtiwala sa isang salawahan
dahil tiyak akong ika'y kanyang iisahan.


Bakit hindi ka tumingin sa iyong paligid?
Maraming namang binata sa iyong gilid
Sila ay naghihintay lamang ng pagkakataon
Upang sa iyo'y ipagtapat ang damdaming nakabaon
Tulad ko, sila ay nasasaktan sa iyong pag-iyak
Nalulungkot sa pagkawala ng iyong galak
Oo, matagal ko nang itinago ang aking paghanga
Ngunit hindi ko na matanggap ang iyong pagluha

Hindi ko pinagtapat ang aking nararamdaman
Bunsod ng aking takot na ako'y iyong aayawan
Napakalaki kong tanga
Hindi kita prinangka
Dapat sana pareho tayong maligaya
Dapat sana tayo ngayo'y magkasama
Ngunit ngayon, lahat ng iyo'y hanggang panaginip na lang
Sapagkat ngayon ay panahon ng panghihinayang

Ngunit sa kabila ng lahat ng mga ito
hindi ko babaliin ang aking pangako
Ikaw ay aking pakamamahalin
At hinding-hindi paluluhain
Kung tatanggapin mo ang aking kamay
Tayo'y mabubuhay sa ligaya habambuhay
Hinahayaan kitang mamili
Para sa huli'y 'di ka magsisisi

Bukas

Paano mo haharapin ang bukas? Iyan ang tanong na laging gumugulo sa aking isipan. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong gawin sa bawat araw na dumarating. Sa tuwing nagigising ako, kailangan kong bumangon at umalis ng kama. Kailangan kong pumasok sa eskwela at kailangan ko rin ipasa ang lahat ng aking mga sabjek. Parang hindi ako malayang gawin ang mga bagay na aking ninanais. Tuloy, hindi ko na alam kung buhay ko ito. Kung buhay ko ito, bakit tila may puwersang nagdidikta sa akin kung ano ang nararapat simulan, gawin at tapusin.

Masarap maging bobo

Mayroon akong teorya
Marahil hindi ako ang unang nakaisip ito
Ang ating kalungkutan ay mula sa ating nalalaman
Dahil mayroon tayong alam, alam din natin na mayroon
Tayong hindi sakop ng ating kapangyarihan
Hindi ko alam kung masarap maging bobo
Kasi kung alam ko iyon at iyon ay totoo
Samakatuwid, hindi ako bobo dahil alam ko iyon
Anlabo ko.

Ngunit dahil binabasa mo na ito ngayon
At ito ay iyong naiintindihan, alam mong hindi ka bobo
Alam mo rin ang iyong mga kakulangan
Mayroon na tuloy pagmumulan ang iyong kalungkutan
Sigurado akong mahirap makuntento ang isang tao
Siya ay parang isang ogre na sumisimbulo sa kasamaan
Ang tanging paraan upang makalabas sa traydor na
sikulong ito ay ang magpailalim sa kaauyusan
Kung kaya naman ito ang payo ko sa lahat:
Magpailalim kayo sa nag-iisa at laging tamang Diyos!